دنیای کودکان پر از پرسش، خیالپردازی و کشف چیزهای تازه است. برای یک کودک، هواپیما فقط وسیلهای برای رسیدن به مقصد نیست؛ میتواند پرندهای بزرگ باشد که آدمهای دلتنگ را به هم میرساند. فلای سپهران در ویدئوی روز جهانی کودک سال ۱۴۰۳، دنیای هوانوردی را با همین نگاه روایت میکند؛ روایتی کودکانه با تصویرسازی رنگارنگ و نمدی که سفر هوایی را به ماجرایی ساده و دوستداشتنی تبدیل میکند.
تصویرسازی ویدئو هم بخشی از قصه است. صحنههای آغازین در اتاقی آبرنگی با هواپیماهای نقاشیشده و ابرهای کمرنگ شروع میشود و کمکم به دنیایی از عروسکها، صندلیها و تجهیزات نمدی میرسد.
ویدئو با این ایده شروع میشود که در دنیا شهرهای زیادی وجود دارد و آدمها وقتی دلشان برای هم تنگ میشود، سوار هواپیما میشوند تا یکدیگر را ببینند. از همینجا، بیننده همراه راوی کوچک وارد کابین میشود؛ جایی که مهمانداران و خلبان به مسافران کمک میکنند صندلیشان را پیدا کنند و یونیفورمهای مرتب و تمیزشان توجه کودک را جلب میکند. نگاه کنجکاو او به کابین خلبان هم میرسد؛ جایی پر از دکمه و چراغهای رنگی که این پرسش را پیش میآورد: برای پرواز دادن یک هواپیما چند دکمه لازم است؟
بخش دیگر ویدئو به پشت صحنه میپردازد. راوی میگوید هواپیماها هم خانه دارند؛ خانهای به نام آشیانه، درست مثل لانه پرندگان. در آنجا نیروهای فنی و زمینی همهچیز را بررسی میکنند تا سفر بیدغدغه انجام شود. این شیوه روایت، افرادی را که معمولاً دیده نمیشوند به شخصیتهایی مهربان و آشنا برای کودکان تبدیل میکند.
در بخش پایانی، هواپیما مثل یک پرنده بزرگ در آسمانی پر از ابرهای خندان پرواز میکند، در حالی که خودش هم لبخند به لب دارد، و ویدئو با تشکر از فلای سپهران برای بردن کودکان به جاهای شگفتانگیز تمام میشود. این فضا با پیام رویاهایت را پرواز بده همخوان است؛ پیامی که کودکان را به دنبال کردن رویاها و حفظ شوق کشف تشویق میکند.
توجه فلای سپهران به کودکان به یک مناسبت محدود نمیشود. در ویدئوی سپهر ابرقهرمان، شخصیت سپهر با زبانی نزدیک به تخیل کودکان به سراغ آنها میرود و ماجراجویی و کنجکاوی را در قالب داستانی ساده بیان میکند. اگر دوست دارید ادامه این مسیر را ببینید، ویدئوی روز جهانی کودک در سال ۱۴۰۴ را هم تماشا کنید.
فلای سپهران روز جهانی کودک را به همه کودکان تبریک میگوید و آرزو میکند سفرهایشان سرشار از شادی، کشف تجربههای تازه و خاطراتی باشد که با لبخند به یاد میآورند.